په سوره احزاب ۷۲ آیت کې د انسان لخوا د الهي امانت منل

Translationbot — Sat, 12 Sep 2026 03:50:04 GMT

ترجمه خودکار از ویکی فارسی

→ زړه بڼه		د ۰۷:۲۰, ۱۲ سپټمبر ۲۰۲۶ بڼه
۶۳ کرښه:		۶۳ کرښه:

	[[ar:قبول الإنسان للأمانة الإلهية في الآية 72 من سورة الأحزاب]]		[[ar:قبول الإنسان للأمانة الإلهية في الآية 72 من سورة الأحزاب]]
			[[az:Əhzab surəsinin 72-ci ayəsində insanın İlahi əmanəti qəbul etməsi]]
			[[bn:সূরা আহযাবের ৭২ নং আয়াতে মানুষের দ্বারা আল্লাহর আমানত গ্রহণ]]
	[[en:Man's Acceptance of the Divine Trust in Verse 72 of Surah Al-Ahzab]]		[[en:Man's Acceptance of the Divine Trust in Verse 72 of Surah Al-Ahzab]]
	[[es:Aceptación del fideicomiso divino por el ser humano en el versículo 72 de la Sura Al-Ahzab]]		[[es:Aceptación del fideicomiso divino por el ser humano en el versículo 72 de la Sura Al-Ahzab]]
	[[fa:پذیرفتن امانت الهی توسط انسان در آیه ۷۲ سوره احزاب]]		[[fa:پذیرفتن امانت الهی توسط انسان در آیه ۷۲ سوره احزاب]]
	[[fr:L'acceptation du dépôt divin par l'homme dans le verset 72 de la sourate Al-Ahzab]]		[[fr:L'acceptation du dépôt divin par l'homme dans le verset 72 de la sourate Al-Ahzab]]
			[[ms:Penerimaan Amanah Ilahi oleh Manusia dalam Ayat 72 Surah Al-Ahzab]]
			[[ru:Принятие человеком Божественного аманата в аяте 72 суры Аль-Ахзаб]]
			[[ur:سورہ احزاب کی آیت 72 میں انسان کا امانت الٰہی کو قبول کرنا]]

په سوره احزاب ۷۲ آیت کې د انسان لخوا د الهي امانت منل

Translationbot — Sat, 12 Sep 2026 03:49:27 GMT

ترجمه خودکار از ویکی فارسی

نوی مخ

{{شروع متن}}{{سوال}}
په سوره احزاب ۷۲ آیت کې د الهي امانت څخه څه مطلب دی؟
{{پایان سوال}}'''امانت''' د مفسرینو په تعبیرونو کې په لاندې ډول تعریف شوې ده: [[کمال]]، د [[تکامل]] وړتیا، اطاعت او له هرڅه څخه جلا کېدل او [[فنای فی الله]].

{{پاسخ}}
{{درگاه|قرآن}}

== د امانت د وړاندې کولو معنی ==
مفسرینو د {{قرآن|إِنَّا عَرَضْنَا الْأَمَانَةَ عَلَی السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَالْجِبَالِ فَأَبَیْنَ أَنْ یَحْمِلْنَهَا وَأَشْفَقْنَ مِنْهَا وَحَمَلَهَا الْإِنْسَانُ إِنَّهُ کَانَ ظَلُومًا جَهُولًا|ژباړه=موږ امانت [الهي او د تکلیف بار] پر اسمانونو، ځمکې او غرونو وړاندې کړ، نو هغوی یې له پورته کولو څخه انکار وکړ او له هغې څخه وېرېدل، او انسان هغه پورته کړه؛ په رښتیا چې هغه ظالم او ناپوه و.|سوره=احزاب|آیت=۷۲}} آیت په اړه د اسمانونو، ځمکې او غرونو ته د خدای د امانت د وړاندې کولو په اړه بېلابېل نظرونه وړاندې کړي دي:
* «وړاندې کول» د هغې مجازي معنی ده. آیت یوازې یو تمثیل او په یو ډول د حال بیان دی. د آیت مطلب دا دی چې که موږ وړاندې کړی وای او هغوی شعور درلودای، نو د امانت د عظمت او سختۍ له امله به یې نه منله.
{{جعبه گفتاورد
| تراز = چپ
| عنوان =
| اندازه قلم = کوچک
| نقل قول = <small>'''ابن‌عربی:'''</small>
«د خدای او بې غږه موجوداتو ترمنځ خبرې اترې د عامو عالمانو په نظر د حال حدیث دی او له همدې امله، دوی د (انّا عرضَنا الامانَة…) په څېر آیتونه تأویل کوي… خو د اهل کشف په نظر، بې غږه شی شتون نلري او ټول هستي، که جماد وي، که نبات او که حیوان، د خدای خبرې د هغه په اذن په حسي عالم کې اوري، نه په خیالي عالم کې.<ref>{{یادکرد ژورنال|کال=1383|دوره=دیارلسم کال|شماره=83|کورنی نوم=نوروزي، حمید|سرلیک=د امانت بار، د امانت آیت تفسیر|مخ=41-48|ژورنال=فصلنامه معرفت}}</ref>
}}
* د خدای امانت د اسمانونو، ځمکې او غرونو څخه دروند دی او دا یې د پورته کولو توان نلري. علامه طباطبایي هم دې قول ته نږدې خبرې لري.
* ځینې کسان لکه ابوعلي جبّائي چې د [[معتزله]] له پوهانو څخه و، په دې باور دي چې وړاندې کول په ریښتینې معنی دي او مطلب یې دا دی چې امانت د اسمانونو، ځمکې او غرونو اهل ته وړاندې شو او یوازې انسان هغه ومنله.
* ډیری مفسرین چې د [[عرفاني مکتبونو]] پیروان وو، په دې باور دي چې «وړاندې کول» په ریښتینې معنی دي او څرنګه چې د قرآن په نظر، ټول هستي شعور لري، نو د خدای او د عالم د موجوداتو ترمنځ خبرې اترې هیڅ بعد نلري. دا آیت هم د خدای او اسمان او ځمکې ترمنځ د یو ډول ریښتینې مخاطبې ښکارندویي کوي، البته د هغوی سره په مناسبه ژبه.<ref>{{یادکرد ژورنال|کال=1383|دوره=دیارلسم کال|شماره=83|کورنی نوم=نوروزي، حمید|سرلیک=د امانت بار، د امانت آیت تفسیر|مخ=41-48|ژورنال=فصلنامه معرفت}}</ref>

== د امانت معنی ==
[[علامه طباطبایي]] د امانت څخه مطلب هغه کمال بولي چې د سمو عقایدو، صالحو اعمالو او د کمال لارې په سلوک سره ترلاسه کیږي. هغه په دې باور دی چې په دې کمال کې، هیڅ موجود نه اسمان او نه ځمکه او نه نور، د انسان شریک ندي. او خدای هغه د ځان لپاره خالص کړی دی.<ref>{{یادکرد کتاب|سرلیک=ترجمه تفسیر المیزان|کال= 1402|نوم=محمدحسین|کورنی نوم=طباطبایي|خپرونکی=جامعه مدرسین حوزه علمیه قم، دفتر انتشارات اسلامی|ټوک=16|مخ=525|ځای=قم}}</ref>

په [[تفسیر نمونه]] کې الهي امانت د تکامل وړتیا او د کامل انسان مقام، د ارادې او اختیار سره یوځای بلل شوی دی.<ref>{{یادکرد کتاب|سرلیک=تفسیر نمونه|کال=1374|نوم=ناصر|کورنی نوم= مکارم شیرازی|خپرونکی=دار الکتب الاسلامیه |ټوک=17|مخ=481|ځای=تهران}}</ref> ځینې د خدای له امانت څخه اطاعت بللی<ref>{{یادکرد کتاب|سرلیک=تفسیر جوامع الجامع|کال=1421|نوم=فضل بن حسن |کورنی نوم=طبرسی|خپرونکی=مؤسسة النشر الإسلامی |ټوک=3|مخ=85|ځای=قم}}</ref> او [[ملاصدرا]]، امانت له هرڅه څخه جلا کېدل او [[فنای فی الله]] بللی دی.<ref>{{یادکرد کتاب|سرلیک=أسرار الآیات و أنوار البینات|کال=1360|کورنی نوم=صدرالدین شیرازی، محمد بن ابراهیم|خپرونکی=انجمن اسلامی حکمت و فلسفه اسلامی |مخ=161|ځای=تهران‌}}</ref>

له [[ابن‌مسعود]] څخه چې د [[حضرت محمد|پیغمبر]] صحابي و، روایت شوی چې امانت پنځه وخته لمونځ په خپل وخت ادا کول، د مال زکات ورکول، د رمضان میاشتې روژه نیول او حج کول او رښتینې خبرې کول او نور دي.<ref>{{یادکرد کتاب|سرلیک=کشف الاسرار و عدة الابرار|کال=1371|نوم=احمد بن محمد |کورنی نوم=میبدی|خپرونکی=امیرکبیر |ټوک=8|مخ=93|ځای=تهران}}</ref>

== د امانت په پورته کولو کې د انسان استعداد ==
د الهي امانت په غاړه اخیستلو کې د انسان استعداد او وړتیا پر نورو موجوداتو د انسان ترټولو لویه او مهمه برتري ده.<ref>{{یادکرد کتاب|سرلیک=تفسیر نمونه|کال=1374|نوم=ناصر|کورنی نوم=مکارم شیرازی|خپرونکی=دار الکتب الاسلامیه|ټوک=17|مخ=481|ځای=تهران}}</ref> انسان د هغه استعداد په پام کې نیولو سره چې په وجود کې یې پټ دی، د الهي امانت منلو ته چمتو بلل شوی دی. [[علامه طباطبایي]] په دې باور دی چې که الهي ولایت د اسمانونو او ځمکې له وضعیت سره پرتله کړو، نو پوهیږو چې دا د دې امانت د پورته کولو توان نلري او یوازې انسان کولی شي هغه پورته کړي. هغه په دې باور دی چې د اسمانونو او ځمکې د انکار او د انسان لخوا د هغې منلو معنی دا ده چې په انسان کې داسې استعداد او وړتیا شتون لري چې په اسمانونو او ځمکه کې نشته.<ref>{{یادکرد کتاب|سرلیک=ترجمه تفسیر المیزان|کال=1402|نوم=محمدحسین|کورنی نوم=طباطبایي|خپرونکی=جامعه مدرسین حوزه علمیه قم، دفتر انتشارات اسلامی|ټوک=16|مخ=525|ځای=قم}}</ref>

== سرچینې ==
{{پانویس|۲}}
{{شاخه
| شاخه اصلی = د قرآن علوم او معارف
| شاخه فرعی۱ = په قرآن کې انسان پېژندنه
| شاخه فرعی۲ = انسان پېژندنه
| شاخه فرعی۳ =
}}{{تکمیل مقاله
| شناسه =شوی
| تیترها =شوی
| ویرایش =شوی
| لینک‌دهی =شوی
| ناوبری =
| نمایه = شوی
| تغییر مسیر =شوی
| ارجاعات =
| بازبینی نویسنده =
| بازبینی =شوی
| تکمیل =
| اولویت =ج
| کیفیت =ب
}}
{{پایان متن}}
{{پانویس}}

[[ar:قبول الإنسان للأمانة الإلهية في الآية 72 من سورة الأحزاب]]
[[en:Man's Acceptance of the Divine Trust in Verse 72 of Surah Al-Ahzab]]
[[es:Aceptación del fideicomiso divino por el ser humano en el versículo 72 de la Sura Al-Ahzab]]
[[fa:پذیرفتن امانت الهی توسط انسان در آیه ۷۲ سوره احزاب]]
[[fr:L'acceptation du dépôt divin par l'homme dans le verset 72 de la sourate Al-Ahzab]]

ویکی پاسخ - وروستي بدلونونه [ps]

په سوره احزاب ۷۲ آیت کې د انسان لخوا د الهي امانت منل

په سوره احزاب ۷۲ آیت کې د انسان لخوا د الهي امانت منل